FANDOM


640px-202098--37770556-m750x740-u9431b.png
Founder's Day
Informacje o odcinku
Data premiery

13 maja 2010

Napisany przez

Bryan Oh & Andrew Chambliss

Wyreżyserowany przez

Marcos Siega

Poprzedni

Isobel (odcinek)

Kolejny

The Return

Founder's Day to dwudziesty drugi oraz finałowy odcinek pierwszego sezonu Pamiętników Wampirów.

OpisEdytuj

TO JEST DOPIERO POCZĄTEK, KTÓREGO ZAKOŃCZENIE POZOSTAWI CIĘ W NIEPEWNOŚCI - Dzień Założycieli w końcu nadszedł i każdy jest zajęty ostatnimi przygotowaniami platform i fajerwerków. Stefan czuje się skrępowany nowym nastawieniem Damona wobec Eleny, ale ta jest bardziej skoncentrowana na naprawianiu stosunków z Jeremy'm. Młody Gilbert martwi się o Annę, ale nie jest pewny, czy ma miejsce w jej planach na przyszłość. Podczas, gdy Caroline przyjemnie spędza dzień, jako Królowa uroczystości, próbuje również pomóc Mattowi i Tylerowi sprowadzić ich przyjaźń na właściwy tor. Ostatecznie, pomimo iż Damon i Alaric robią, co w ich mocy, by powstrzymać Johna Gilberta, ten wciela swój plan w życie, doprowadzając Dzień Założycieli do końca, wśród chaosu, zniszczeń i śmierci.

StreszczenieEdytuj

Trwają przygotowania do parady z okazji Dnia Założycieli. Elena w stroju z tej epoki wygląda zupełnie jak Katherine. Jeremy i Anna rozmawiają o Johnie. Anna daje chłopakowi fiolkę ze swoją krwią i tłumaczy, jak może stać się wampirem, jeśli tylko zechce. On jednak odmawia. Stefan mówi Elenie o podejrzeniach dotyczących jej ojca. Dziewczyna jest zszokowana, nigdy nawet nie lubiła wuja. Ma nadzieję, że to nieprawda. Na dodatek brat wciąż nie chce jej znać. Ma do niej żal. Przez miasto przejeżdża parada. Przodem orkiestra, na jednej platformie bitwa o Willow Creek, na drugiej Miss Mystic Falls i jej świta, a na trzeciej drużyna futbolowa. Wśród tłumu spotykają się Damon i Bonnie. Wampir dziękuje dziewczynie za ocalenie. Podczas tego całego zamieszania, w byłym gabinecie Graysona, John i burmistrz Lockwood opracowują plan użycia wynalazku przeciwko wampirom w nocy na placu. Urządzenie emituje dźwięk o wysokiej częstotliwości niesłyszalnej dla ludzi, która ogłuszy wampiry i wtedy będzie im można podać werbenę. Tej nocy ma się odbyć atak wampirów z grobowca. Anna przyłącza się do nich, jest szpiegiem. W Grill Elena zostaje spławiona przez brata. Rozmawia też z Damonem o ich przyjaźni i jej granicach. Chłopak podsłuchiwał jej rozmowę z bratem i gdy ten wyszedł, on wyszedł za nim. Każe mu dać Elenie spokój, przerywa im Stefan. Salvatorowie kłócą się. Szeryf nie zgadza się na obławę przeciwko wampirom. John ogłusza ją więc i zamyka w jej biurze. Tymczasem Anna mówi Damonowi, że gdy wystrzelą fajerwerki, wampiry zaatakują ludzi. Ich głównym celem będą rodziny założycieli. Gdy Damon pyta gdzie oni są, Anna odpowiada, że już wmieszali się w tłum. Damon każe Elenie i Stefanowi wynosić się z placu. Oni jednak musza znaleźć Jeremy’ego. Caroline, Matt i Tyler są w Grill. Caroline wciąż próbuje pogodzić chłopaków. Przychodzi burmistrz i każe im jechać do domu. Później, gdy Lockwood kończy już swoją przemowę do mieszkańców, Damon wkracza do siedziby Johna. Urządzenie zostaje uruchomione i wszystkie wampiry w pobliżu zwijają się z bólu. Pomocnicy Johna odurzają je werbeną i wrzucają do piwnicy pod gabinetem. Tego losu unika jedynie Stefan, uratowany przez Alarica. Elena staje twarzą w twarz z Johnem. Mówi, że wie, iż to on jest jej ojcem. Mężczyzna nie zaprzecza. Gdy Tyler, Caroline i Matt jadą samochodem, Lockwood również słyszy dźwięki wydawane przez urządzenie, przez co powoduje wypadek. Tymczasem na placu burmistrz zostaje pojmany, jako wampir. Wampiry w piwnicy są polewane benzyną. Anna stawia opór. Gibert własnoręcznie wbija jej kołek w serce. Damon jest świadkiem śmierci dziewczyny. John rzuca ogień i ucieka. Pomieszczenie staje w płomieniach. Lockwood budzi się. Werbena na niego nie podziałała, co zauważa Damon. Gdy wyznaje mu, że jest wampirem, burmistrz ucieka i wpada prosto w ręce wampira z grobowca, który skręca mu kark. Carol Lockwood uwalnia szeryf, która zostaje wezwana do szpitala. Tuż po wypadku Tyler był nieprzytomny i miał dziwne oczy, a gdy się obudził, Caroline zemdlała i miała krwotok wewnętrzny. Na poczekalni Matt i Tyler godzą się. Stefan próbuje otworzyć drzwi do piwnicy, ale klamka go parzy. Na miejscu zjawia się Bonnie. Przeprasza Elenę, że ja okłamała. Za pomocą magii zmniejsza płomienie na tyle, by Stefan mógł wyciągnąć Damona. Udaje się jej to. Później, już po wszystkim, Elena przekonuje ukochanego, że nie ma powodów, by być zazdrosnym. U Jeremy’ego zjawia się Damon. Mówi mu o śmierci Anny i przeprasza za to, co zrobił Vicki. Oferuje mu wymazanie pamięci, ale chłopak tego nie chce. Postanawia się zabić, by zostać wampirem. W tym celu pije krew Anny i zażywa cały słoiczek leków przeciwbólowych Eleny. Bonnie ostrzega Stefana, że jeśli Damon nie przestanie zabijać, będzie zmuszona go powstrzymać. On podziela jej zdanie co do przemiany brata. Elena odebrała swoje rzeczy ze szkoły i zjawia się przed swoim domem, gdzie spotyka Damona. Rozmawiają o przemianie chłopaka, a później dochodzi między nimi do pocałunku. Widzi to Jenna i każe dziewczynie wejść do środka. Elena idzie do kuchni, gdzie rozmawia z Johnem. On mówi jej, że nienawidzi wampirów, ponieważ widział czym stała się Isobel. Ma nadzieję, że ona kiedyś to rozumie. Elena tymczasem bierze nóż i odcina Johnathanowi palce, po czym dźga go. To nie Elena, to Katherine. Prawdziwa Elena podchodzi pod dom i rozmawia ze Stefanem o tym, że ktoś wziął jej rzeczy. Gdy wchodzi do środka, słyszy jakieś dźwięki w kuchni, Kieruje się w tą stronę…

ObsadaEdytuj

Postacie główneEdytuj

Postacie cykliczneEdytuj

SoundtrackEdytuj

  • Ellie Goulding - Every Time You Go
  • Sia - You’ve Changed
  • Lifehouse - It Is What It Is
  • Anberlin - True Faith (New Order Cover)
  • Stateless - Bloodstream (TVD Mix)

CytatyEdytuj

Elena: Ałć, ta sukienka jest ciasna.
Jenna: Przełknij to, skarbie.


Stefan: Co ty tutaj robisz?
Damon: Czemu miałoby mnie tu nie być? Bonnie zdeaktywowała wynalazek Gilberta, Isobel odeszła, a my świętujemy Dzień Założyciela! Przyszedłem, by zajadać się watą cukrową i ukraść twoją dziewczynę.


Damon: Nie masz poczucia humoru, Stefanie.
Stefan: Nie mam poczucia 'humoru Damona'.


Damon: Elena to nie Katherine.
Stefan: To prawda, nie jest nią.


Caroline: (do Matta) Schowaj swój gips, nie pasuje do czasów [wojny secesyjnej]!


Damon: (do Jeremy'ego) Tak wiele czuję, ale nie mogę tego wyrazić. Dola nastolatka jest taka ciężka.


John: To nic dla mnie nie znaczy.
Elena: Jesteś moim ojcem, powinno.
John: Wiesz.
Elena: Nie byłem pewna, ale teraz jestem.


Stefan: Tak mocno próbuję go... znienawidzić. Myślę, że to bezsensowne.
Elena: Zależy ci na nim, tak jak mi. Ale kocham ciebie, Stefanie, i wiem, że się o to martwisz.
Stefan: Po prostu wiesz... znasz mojego brata.
Elena: Ale kocham ciebie, Stefanie.
Stefan: Wiem, jakich problemów może przysporzyć.
Elena: Kocham ciebie, Stefanie! Ciebie! Nie masz się o co niepokoić.


Damon: Widziałem jej śmierć. Obserwowałem to i myślałem tylko o tym.... chciałem jej pomóc, ale nie mogłem.
Jeremy: Czemu mi o tym opowiadasz?
Damon: Już raz zdjąłem z ciebie ból, mogę znowu. Wybór należy do ciebie.
Jeremy: Myślisz, że go zabrałeś, ale on wciąż mi towarzyszy. Nawet jeśli nie pamiętam, skąd się wziął. Nadal czuję pustkę, samotność, a sprawienie, bym zapomniał, tego nie naprawi. Nie naprawi tego, co się stało.
Damon: Skrzywdziłem Vicki, żałuję. Przepraszam cię.


Jeremy: Anna powiedziała mi, że wampiry nie muszą czuć bólu; że mogą to wyłączyć, jeśli pozbędą się człowieczeństwa.
Damon: To prawda.
Jeremy: Tak jest łatwiej?
Damon: Łatwiej co?
Jeremy: Żyć.
Damon: Życie i tak jest beznadziejne. Ale przynajmniej, będąc wampirem, nie musisz czuć się źle, jeśli tego nie chcesz.


Bonnie: Elena jest moją przyjaciółką. Kocha Cię, więc nie mogłabym pozwolić, byś ty i Damon zginął.
Stefan: Jestem ci bardzo wdzięczny, Bonnie. Mam nadzieję, że zdajesz sobie z tego sprawę.
Bonnie: Tak. Ja mam nadzieję, że ty wiesz, iż niektóre rzeczy muszą się zmienić. Damon musi się zmienić.
Stefan: Obydwoje chcemy tego samego.
Bonnie: Obydwoje chcemy chronić ludzi, na którym nam zależy. Różnicą jest to, że tobie zależy na Damonie. Dziś w nocy widziałeś, do czego byłam zdolna. Już wiem, kim jestem i jeżeli Damon przeleje choćby jedną kroplę niewinnej krwi, zabiję go. Choćbyś miał zginąć razem z nim.


John: (do Eleny) Po raz pierwszy spotkałem Isobel, gdy byłem nastolatkiem. Natychmiast się w niej zakochałem, ale jestem pewien, że ona nigdy nie kochała mnie. Była wyjątkowa. Moja nienawiść do wampirów jest po części spowodowana przez to, kim się stała. Jak to ją zniszczyło. I nigdy nie wysłałbym jej do Damona, gdybym wiedział, że chce przemiany. To moja wina. Mówię ci to, bo mam nadzieję, że mnie zrozumiesz.

CiekawostkiEdytuj

  • To pierwszy odcinek, w którym widzimy Katherine w teraźniejszości.
  • To ostatni odcinek pierwszego sezonu.
  • Anna zostaje zabita przez Johna oraz Richard Lockwood przez Charliego.

GaleriaEdytuj

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki