FANDOM


Alaric jo 6x05.png
The World Has Turned and Left Me Here
Informacje o odcinku
Data premiery

30 października 2014

Napisany przez

Brett Matthews

Wyreżyserowany przez

Leslie Libman

Poprzedni

Black Hole Sun

Kolejny

The More You Ignore Me, The Closer I Get

The World Has Turned and Left Me Here jest piątym odcinkiem szóstego sezonu Pamiętników Wampirów.

OpisEdytuj

ZLOT ABSOLWENTÓW — Zważając na zbliżający się zlot absolwentów, Elena zaprasza Liama, by poszedł z nią na przyjęcie w kukurydzianym labiryncie. Zamiast uczestniczyć w uroczystościach związanych ze zlotem, Caroline jest zaabsorbowana pojawieniem się Stefana, który potrzebuje jej pomocy w posprzątaniu bałaganu, jakiego narobił Enzo. Bacząc na radę Eleny, by być bardziej towarzyski, Alaric niechętnie pojawia się na przyjęciu, ale druzgocący wypadek sprawia, że wraz z Jo musi ratować życia ludzi. Gdzie indziej Tyler znajduje się w niebezpiecznej sytuacji, kiedy jego klątwa wilkołactwa przechodzi egzamin, a podbudowany emocjonalnie Stefan wyjawia Caroline pobudki swego wyjazdu z Mystic Falls. Ostatecznie Damon i Bonnie dokonują ważnego odkrycia, które wpływa na ich poszukiwania drogi powrotnej do domu.

StreszczenieEdytuj

Podczas rozmowy telefonicznej z Trippem, Stefan dowiaduje się, że Enzo wciąż żyje i podsunął Fellowi pomysł na poszukiwania wampira w Savannah. Schodzi do kuchni, gdzie Ivy wyżywa się na przedmiotach martwych. Dziewczyna obwinia go o swą przemianę. Chłopak skręca jej kark i zabiera ją do Caroline. Po długich namowach panna Forbes zgadza się na chwilową opiekę nad Ivy. Alaric wykłada historię przyjęć w labiryncie kukurydzianym. Tyler zaprasza Liv na imprezę. Elena uświadamia Alarikowi, że nie chce odzyskać wspomnień. Każe mu przyjść na przyjęcie. Zaprasza też Liama. Bonnie i Damon cieszą się na myśl o powrocie. Kai tłumaczy im, jak tego dokonają, ale nie chce zdradzić słów zaklęcia. Domagająca się pójścia na zabawę Ivy rozmawia ze znużoną Caroline. Skręca kark pannie Forbes i ucieka. Rozpoczyna się przyjęcie w labiryncie. Liam spotyka się z Eleną. Jo także pojawia się na zabawie, ale nie narzeka na nadmiar towarzystwa. Caroline dzwoni do Stefana, chcąc, by pomógł jej w poszukiwaniach Ivy. Salvatore przychodzi do Alarica, by poprosić go o wymazanie pamięci Ivy. Ten nie zgadza się i niemal wygania chłopaka z auli. Świeżo upieczona wampirzyca karmi się na nieznajomym na ulicy, ale nie potrafi użyć perswazji. Bonnie odkrywa, że Kai nie zna zaklęcia, dlatego zabija go za pomocą magii. Liam i Elena rozmawiają o byłym chłopaku panny Forbes, Damonie. Dziewczyna stwierdza, że to już historia. Jo spotyka się z Alarikiem. Razem wchodzą do labiryntu. Tymczasem jadący na imprezę Tyler nie zauważa przechodnia. By go nie potrącić, ostro skręca, ale w rezultacie trafia chłopaka, traci przytomność i wjeżdża w uczestników przyjęcia. Samochód Lockwooda powoduje niemałe spustoszenie na polu kukurydzianym. Elena i Liam pomagają rannym. Dziewczyna używa do tego celu swej krwi. Tyler dzwoni do panny Gilbert i mówi jej o chłopaku, którego potrącił. Jeśli ten umrze, Lockwood znowu wyzwoli klątwę wilkołactwa. Jo zauważa, że rana Alarica znika w szybkim tempie. Razem pomagają innym poszkodowanym. Szukająca Ivy, Caroline spotyka Stefana na ulicy. Dowiaduje się, że chciał on uciec, zostawiając pod jej opieką swą dziewczynę. Panna Forbes każe mu zniknąć jej z oczu. Po telefonie od Ivy, kontynuuje poszukiwania. Bonnie dochodzi do wniosku, po co była potrzebna Kaiowi. Razem z Damonem postanawia wrócić do domu. Liv przychodzi do Tylera i pomaga mu wyciągnąć ofiarę spod auta. Alaric wspiera Jo w ratowaniu rannych. Doktor Laughlin telefonicznie dowiaduje się o stanie potrąconego przez Lockwooda. Oznajmia mu, iż nie ma już szans dla umierającego. Kiedy Damon i Bonnie są o włos od powrotu do domu, ożywiony Kai przychodzi do nich i rani czarownicę. Ascendent wypada, a cała trójka jest w pewien sposób powstrzymana przed użyciem go. Liv dusi umierającego chłopaka, a wina za jego śmierć spada na nią, dzięki czemu Tyler pozostaje człowiekiem. Liam przeprowadza pierwszą w życiu tracheotomię, zyskując uznanie w oczach Eleny. Zauważa idącą dziewczynę, którą ta uzdrowiła, i przypomina sobie jej ciężkie obrażenia. Bonnie czołga się i dociera do ascendentu. Używa go, a w ostatniej chwili rzuca go Damonowi, który znika. Urządzenie doszczętnie się rozpada. W szpitalu Jo wyznaje Alaricowi, że jej się podoba. Mężczyzna bezskutecznie próbuje ją zauroczyć. Po raz pierwszy się całują. Czekająca na Caroline, Ive spotyka na ulicy Trippa. Atakuje go, ale zostaje przez niego unieszkodliwiona. Elena próbuje wytłumaczyć Liamowi, jak jej pacjentce udało się wyzdrowieć. Całuje go i wyznaje, iż jest w jej typie, ponieważ pokazał bohaterstwo. Tyler dziękuje Liv za jej pomoc. Zrozpaczony Stefan przychodzi do rodzinnej krypty, gdzie przemawia do Damona. Nagle jego brat pojawia się i szczęśliwi witają się ze sobą.

ObsadaEdytuj

Postacie główneEdytuj

Postacie cykliczneEdytuj

Postacie gościnneEdytuj

SoundtrackEdytuj

  • The TVC - Move Up
  • Tiesto Feat. Matthew Koma - Wasted
  • Daniel Ellsworth & The Great Lakes - Sun Goes Out
  • Jessarae - Follow Me
  • M83 - Wait

CytatyEdytuj

Ivy: To przez ciebie jestem martwa! Ponieważ okłamałeś mnie odnośnie tego, kim jesteś. Ponieważ twój przyjaciel, Enzo, przemienił mnie w coś rodem z "Buffy - postrach wampirów".
Stefan: Ivy, uspokój się. Gdy jesteś wampirem, twoje emocje są wzmocnione.
Ivy: Tak uważasz? Spójrz na mnie. Byłam dobrą osobą, dostawałam dobre stopnie, jeździłam do domu na święta i sprzedawałam ręcznie robione przedmioty.
Stefan: Ivy, proszę...
Ivy: A teraz jestem mordercą i czeka mnie jedynie więcej i więcej zabijania. To wszystko twoja wina!


Stefan Tripp Cooke w jakiś sposób zadecydował stać się samozwańczym łowcą wampirów z wschodniego wybrzeża. Żadne z nas nie jest bezpieczne, jeśli nie potrafimy nad sobą panować. Jeśli ktokolwiek potrafi ją tego nauczyć, to ty.
Caroline: Doprawdy? Cóż, nie musisz mi schlebiać, bo wiem o tym.
Stefan: Czyli zgoda? To zajmie tylko kilka godzin i wtedy już więcej nie będziesz musiała mieć ze mną do czynienia.
Caroline: Myślisz, że tego właśnie chcę?
Stefan: Nie wiem, sama powiedz.


Alaric: Żołnierz walczący w wojnie secesyjnej, Nathan Whitmore, okropnie oszpecony w wyniku niezliczonych bitew, jakimś cudem ocalał z nich wszystkich, dzięki czemu dostał szansę powrotu do domu i kobiety, którą kochał. Kiedy ostatecznie wrócił na swoją farmę, zastał ją w łóżku ze swym bratem i zrobił to, co zrobiłby każdy zrównoważony psychicznie mężczyzna: zamordował brata z zimną krwią, a następnie zapędził miłość swego życia na pole kukurydzy. Legenda głosi, że Pani Whitmore przechadza się co roku tej samej nocy ubrana na biało i pokryta krwią kochanka, biegając między polami kukurydzy i krzycząc w obawie o swe życie. Jaki jest morał tej historii? Nie zakochujcie się, a zwłaszcza nie w dziewczynie brata.


Elena: Zobaczymy się dzisiaj na przyjęciu?
Alaric: Wiesz, jeszcze czekam na wieczorek zapoznawczy dla wampirów po trzydziestce, które właśnie wróciły z zaświatów. Szykują się tłumy.
Elena No weź, Rick. Jesteś o jeden kaptur i trzy pominięte wizyty u fryzjera od stania się profesorem Shane.
Alaric: Całkowicie satysfakcjonuje mnie pozostanie w domu i pozwolenie moim włosom, by urosły.


Kai: Musisz dokopać się do tuneli pod nami.
Bonnie: Dlaczego?
Kai: Nigdy jeszcze nie używaliście zaćmienia Słońca, by podróżować między światami?


Stefan: Ma na imię Ivy. Miałem nadzieję, że możesz ją zauroczyć, by poukładała sobie wszystko, wyjechała z dala ode mnie, miała dobre życie.
Alaric: Prosisz mnie, żebym pomógł ci z nią zerwać?
Stefan: Proszę cię tylko, żebyś dał jej nowy start.
Alaric: Masz na myśli: bym dał tobie nowy start. Wybacz Stefanie, to nie jest takie łatwe.
Stefan: Cóż, było, kiedy zauroczyłeś Elenę, by zapomniała o Damonie.
Alaric: Ty zapomniałeś o nim jako pierwszy, stary.
Stefan: Był moim bratem.
Alaric: Tak, był też moim najlepszym kumplem! Znikaj mi z oczu, zanim nie zauroczę cię, byś znów stał się facetem, jakiego znałem?


Jo: O, Profesor Bourbon. Idealne wyczucie czasu.
Alaric: Wydaje mi się, że na ostrym dyżurze widujesz gorsze rzeczy.
Jo: Wszystko, co tam widzę, jest naturalne. Ohydne, ale naturalne. Zombie, duchy, nieśmiertelni... to wcale nie jest fajne.
Alaric: Dobrze wiedzieć. Nie widziałaś Eleny? Dosłownie zaszantażowała mnie, żebym tu przyszedł.
Jo: Och, niech zgadnę - kazała ci wyjść z klasy, odrobinę pożyć?
Alaric: Próbuje nas zeswatać, świetnie.


Stefan: Zgubiłaś ją?
Caroline: Och, a więc zadecydowałeś odsłuchać wiadomości milion godzin później? Nie, nie zgubiłam jej. Skręciła mi kark. Co do diabła zajęło ci tyle czasu?
Stefan: Coś mnie zatrzymało.
Caroline: Co dokładnie cię zatrzymało?
Stefan: Jazda połowy drogi poza miasto.
Caroline: Wyjeżdżałeś?
Stefan: Zostawiłem pierścień słoneczny Ivy pod...
Caroline: Nie.
Stefan: ...twoimi drzwiami wejściowymi...
Caroline: Nie obchodzi mnie jakiś głupi pierścień, Stefanie. Naprawdę zamierzałeś porzucić swoją wampirzą byłą dziewczynę na moją wycieraczkę, a potem tak sobie uciec z miasta? Boże, kim ty teraz jesteś?!
Stefan: Jestem kimś, kto próbuje zacząć od początku, ale nagle ty i Enzo pojawiacie się, a teraz moim tropem podążają łowcy oraz nowa wampirzyca, która chce zabić mnie i wszystkich na jej drodze. A tak się nie zaczyna od początku, Caroline!
Caroline: Wiesz, co jest najgorsze z tego wszystkiego? Jeszcze miesiąc temu marzyłam o tym, by Damon powrócił, bo wiedziałam, że jeśliby się tak stało, odzyskałabym też ciebie. Ale teraz chcę tylko byś wrócił do swego samochodu i odjechał.


Damon: Mniej pozytywną stroną jest twoja inteligencja, ponieważ odebrałaś nam jedyną szansę wydostania się stąd i zmieniłaś go w gigantyczny, dupkowaty kebab.


Jo: Tyler, słyszysz mnie?
Tyler: Ja... ja nie wiem, co mam robić. Myślę, że traci przytomność.
Jo: Musisz odpowiadać na moje pytania tak dokładnie, jak tylko możesz. Jest krew?
Liv:' Całe tony.
Jo: Wciąż płynie? To znaczy... on nadal krwawi?
Tyler: Nie, nie. Wygląda na to, że przestał.
Jo: Czy z jego nosa lub ust też płynęła krew?
Tyler: Tak.
Jo: Jakiego koloru? Czerwonego czy czarnego?
Liv: Czarnego, cholernie czarnego.
Jo: Złap go za rękę.
Liv: Co teraz?
Jo: Postaraj się mu to ułatwić. Nie zostało wiele czasu.


Damon: Jestem pewien, że są miliony ludzi, z którymi chętniej byś tu była...
Bonnie: Niekoniecznie.


Tyler: Zabiłem go.
Liv: Nie, nie zabiłeś.
Tyler: Zabiłem, Liv. Wszystko, czego próbowaliśmy, by utrzymać mnie z dala od tego, a wystarczył tylko jeden facet wybiegający na ulicę.


Tyler: Co ty robisz? Liv, Liv przestań! Co ty do diabła robisz?
Liv: Nie zabiłeś go, Tyler. Ja to zrobiłam.


Elena: Liam, mogę pomóc.
Liam: Dobrze. Trzymaj jej głowę, gdy będę wykonywać tracheotomię.
Elena: Robiłeś to już kiedyś?
Liam: Ćwiczyłem na grejpfrucie. Nie skończyło się to dobrze.


Jo: Myślę, że jesteś świetny. Dzielny, zabawny, nie wspominając o tym, iż jesteś prawdopodobnie najprzystojniejszym mężczyzną, jakiego kiedykolwiek widziałam i czuję się całkowicie komfortowo, mówiąc ci o tym, bo jestem wystarczająco stara, by wiedzieć, czego chcę. Nazwij mnie szaloną, ale uważam, że poznanie ciebie było moim przeznaczeniem.
Jo: To ten moment, w którym coś mówisz, całujesz mnie albo uciekasz w siną dal.
Alaric: Tak, ja... Myślę, że jesteś niesamowita, wspaniała i zaliczasz się do najseksowniejszych kobiet, jakie kiedykolwiek poznałem i naprawdę chciałbym wierzyć, że jesteśmy sobie przeznaczeni, tak jak chciałbym wierzyć, że jest dla mnie pomysł na życie odmienny od tego, który teraz w nie wprowadzam. [używając perswazji] Ta noc była porażką. Uznałaś, że jestem nudziarzem i skrajnym alkoholikiem, a ponieważ nie znasz mnie, w każdym razie nie tego prawdziwego mnie, nie chcesz mnie pocałować i zdecydowanie pragniesz uciec w siną dal.
Jo: Masz rację, dzisiejszy wieczór był dosłownie porażką, a ty zdecydowanie jesteś alkoholikiem, ale daleko ci do miana nudziarza, Rick.


Liam: Myślałem, że całowanie mnie jest gorsze od śmierci.
Elena: Zapytałeś mnie, jaki jest mój typ. Byłeś bohaterem dziś wieczorem. Takim bohaterem, że szczęka mi opadła. Bohaterem nie z tego świata. Właśnie taki jest mój typ.


Liv: Zamknięte.
Tyler: Rozmawiałem z Eleną.
Liv: I tak zamknięte.
Tyler: Powiedziała mi, że wszyscy pozostali przeżyli. Nie chcesz rozmawiać o tym, co się stało?
Liv: Nie mam nic do powiedzenia.
Tyler: Zabiłaś dzisiaj kogoś. Nie możesz tak po prostu udawać, że nic się nie stało.
Liv: Zobaczymy.
Tyler: Liv, on był martwy. Nie było nic, co mogłaś zrobić, by go ocalić, dlatego uratowałaś mnie. TY URATOWAŁAŚ MNIE. Nigdy nie będę w stanie ci się za to odwdzięczyć. Mogę ci tylko obiecać, że tego nie zmarnuję.


Stefan: Tak. Stało się... mówię na głos do krypty, gdzie spoczywa cała moja rodzina. Wszyscy oprócz ciebie, Damonie. Bo gdziekolwiek jesteś, to na pewno nie ma ciebie tutaj. Muszę powiedzieć, że bez ciebie nie radzę sobie tak dobrze. Staram się żyć od nowa, ale nie mogę nigdzie pójść. Jestem zagubiony, bracie. Jestem zagubiony...
Damon: Wiesz co? Minęło parę miesięcy, a ty już myślisz, że można marnować dobrą butelkę bourbonu?
Stefan: Damon?
Damon: Ta. Cały ja.
Stefan: Jakim cudem cię widzę?
Damon: Bo nie jestem martwy, Stefanie. To znaczy... ten alkohol jest mocny, ale nie sprawia, że widzisz duchy. To piekielnie długa historia, bracie, ale wróciłem. Wróciłem... wróciłem, Stefanie.

CiekawostkiEdytuj

  • To drugi odcinek pod względem długości tytułu (30 liter). Dłuższa (o literę) jest tylko nazwa kolejnego, The More You Ignore Me, The Closer I Get.
  • Akcja tego odcinka rozgrywa się dwa tygodnie po wydarzeniach z Yellow Ledbetter, kiedy to Alaric zauroczył Elenę, by zapomniała o swej miłości do Damona.
  • Caroline odkrywa, że Stefan chciał zostawić z nią Ivy i wyjechać z miasta.
  • Bonnie dowiaduje się, iż miejsce, w którym przebywa, zostało stworzone przez czarownicę z rodu Bennett, dlatego Kai nie może sam się stamtąd wydostać.
  • Damon powraca do domu po czterech miesiącach spędzonych w piekle Kaia, dzięki poświęceniu się Bonnie.
  • Ivy zostaje złapana przez Trippa.

Widea promocyjneEdytuj

GaleriaEdytuj

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki